माणसा, माणसा नीट वाग !

माणसा, माणसा नीट वाग रे,
शब्द जपून बोल, मन न मोडू दे जाग रे।
जखमा दिसत नाहीत साऱ्या बाहेर,
काही वेदना राहतात आतच दाटून सावर.

तू मोठा, तो लहान—हे मोजू नको मान,
माणूसपणातच असतो खरा सन्मान।
पैशाने मोजू नको नात्याची किंमत,
थोडीशी आपुलकी बदलते आयुष्याची रीतच.

कोणी हसतो म्हणून सुखी असेलच असे नाही,
कोणी गप्प आहे म्हणून दुर्बलही नाही।
एक प्रेमाचा शब्द, एक आधाराची नजर,
अंधाऱ्या आयुष्याला देऊ शकते सावर.

आज तू उंचावर, उद्या खालीही येऊ शकतो,
वेळेचा फेरफार कोणालाही चुकत नाही हो।
म्हणून गर्व सोड, दया मनात ठेव,
तुटलेल्या मनांना जोडण्याचं काम तूच घे.

धर्म, जात, भाषा भिंती उभ्या करतात,
पण माणुसकीच्या पायऱ्या सर्वांना जोडतात।
जग फार कठीण आहे आधीच मित्रा,
तू तरी थोडं सोपं कर, हेच मागणं खरा.

शेवटी एवढंच सांगते ही साधी राग,
माणसा, माणसा नीट वाग… नीट वाग!

- गणेश चापुलकर